Pfff, zo’n weekje Mumbai gaat je niet in de koude kleren zitten. Vrijwel letterlijk niet, eigenlijk. Es en ik hebben namelijk een probleem dat best vervelend kan zijn als je graag reist: zij kan niet slapen als de airco aan staat en ik maar nauwelijks als hij aan staat. Nu zijn we hier vanwege E.’s werk en dus ligt het voor de hand dat haar wil wet is. De airco loeit de hele dag zo’n beetje, maar tegen bedtijd gaat hij onverbiddelijk uit.
Nu hebben we een alleraardigst hotel hier, mooi centraal gelegen, vlak bij het water, maar er is één probleem: de hitte zit zodanig in het gebouw, dat het op onze kamer binnen drie uur weer bloedheet is. Dan word ik weer wakker, begin te draaien, sluimer een paar minuten, ga wat water drinken en ga ten slotte maar een paar uur zitten lezen op het toilet. Als E. uitgeslapen en wel aan het werk gaat, gaat de airco aan en slaap ik nog een uur of twee, drie, — totdat een heuse schoonmaakploeg me met onverbiddelijk geroffel op de deur de kamer uit drijft.
Ik heb al geprobeerd heel veel te drinken, weinig te drinken (ik heb het over alcoholische drank, water drink ik hier met liters), schaapjes te tellen, — niets helpt. Overdag bekijk ik nauwelijks de stad, ik hang een beetje in etablissementen van verschillend allooi tot het diner. Tegen die tijd ben ik weer enigszins fris. (Het eten is hier bovendien voortreffelijk, dat maakt het leven wel zo aangenaam.)
Over Mumbai heb ik kortom bijzonder weinig te melden. En morgen pakken we een binnenlandse vlucht naar Goa, een voormalige Portugese enclave, voor een paar daagjes strand. Daar slaap ik desnoods op het balkon, maar slapen zal ik.
Eén trackback
[...] een jaar geleden en hoewel de stad niet onze favoriet was, bevielen heel veel dingen ons toch wel. Ik was kortom wat ambivalenterig, maar kijk toch vooral terug op een stad die succesvol was, dynamisch, werelds. De wijken buiten [...]