-
Categorieën
-
Archief
-
RSS-feeds
Siem Reap (1)
Even een kort berichtje vanuit Siem Reap, Cambodja, waar we vanochtend gearriveerd zijn. Een gezellig, druk stadje (of stad, zoveel weet ik er nog niet van). Een paar kilometer verderop liggen de ruïnes van Wat Angkor, — weer wat werelderfgoed dat we gaan bezoeken.
De wereld is klein, is jullie dat ook opgevallen? Gister in Vientiane dachten E. en ik al een bekend gezicht te zien. Vanochtend in het vliegtuig werden we sterker overtuigd en op de luchthaven alhier wisten we het zeker: een oud-medephocaan, Jolien, is hier ook. Erg grappig. Ze reist rond samen met een vriendin die in Thailand les heeft gegeven. Samen met nog een Engelse jongen, wiens naam ik niet goed gehoord heb (heb een verkoudheidje onder de leden waardoor één oor het maar matig doet), hebben we onderdak gevonden in The Red Lodge, dat aan Es en mij was aangeraden door twee Australiërs in Luang Prabang, — zoals dat gaat in den vreemde. Een prima, goedkoop guesthouse, met gratis water en fruit, en goede service in de vorm van het regelen van taxi’s en een overzicht van de normale tarieven voor ritjes in de tuktuk.
Van tuktuks gesproken: gister zat ik me nog af te vragen hoe we in godesnaam in een stad als Vientiane, waar de zondag al op zaterdag begint, een taxi of iets zouden kunnen regelen om ons om 4:00 op te pikken van ons guesthouse. Van een centrale had niemand gehoord. Het is echter zo geregeld: je houdt een tuktuk aan, spreekt plaats, tijd en prijs af (ook al spreekt de bestuurder geen Engels en wij geen Loatiaans) en op de afgesproken tijd en plaats komt zo’n tuktuk dan ook gewoon opdagen… zodat we dus door een uitgestorven, donkere stad raasden en natuurlijk veels te vroeg op de luchthaven waren.
Zodadelijk gaan we met z′n vijven het landmijnenmuseum bezoeken. Helaas is Cambodja nog steeds vrijwel synoniem met dit tuig, dat in groten getale is neergelegd door de Rode Khmer, de gezellige jongens van Pol Pot. Nog steeds zijn er op iedere Cambodjaan anderhalve à twee landmijnen in dit land. Deze streek is trouwens helemaal landmijnvrij. Na het museum gaan we de zonsondergang boven Wat Angkor bekijken.
Op dit moment wordt ons derde cd’tje met foto’s gebrand, zodat we weer 768 MB aan kiekjes kunnen schieten. Die hoeveelheid kun je ook halen in Angkor, zeggen ze…
Welaan, dat was het voor dit moment.
Door Bart, gepubliceerd op 31 juli 2005 om 9:05, in Azië, Reizen met de tags: Cambodja, Reizen. Gebruik de permalink voor uw Bladwijzers. Houd de reacties bij via de RSS-feed van deze post.
Reageer of verstuur een trackback: Trackback-URL.
